Kort antwoord
Een shuntweerstand zet stroom om in een kleine spanning:V = I × R. Het ontwerp wordt bepaald door drie getallen, niet één: de spanningsval bij volledige schaal (die de resolutie bepaalt), het gedissipeerde vermogen (I²R), en het foutbudget bij de stromen die je daadwerkelijk meet. Bij 10 A geeft een shunt van 1 mΩ 10 mV en 0.1 W; een versterkeroffset van 25 µV is al 0.25% van dat signaal, en bij 1 A is dezelfde offset 2.5%. Kelvin (vierdraads) meting en een versterker met lage drift zijn net zo belangrijk als de waarde van de weerstand.
Belangrijkste conclusies voor het management
- Kies eerst de spanningsval.10–50 mV volle schaal is een praktisch bereik; meer spanningsval betekent meer vermogen, minder spanningsval betekent meer offsetfout.
- Het opgegeven vermogen is niet het werkpunt.Een dissipatie van 0.1 W vereist een onderdeel dat ten minste voor 0.2–0.25 W is gespecificeerd, met toepassing van de deratingcurve.
- Offset domineert bij lage stroom.Een offset van 25 µV is 0,25% bij 10 mV maar 2,5% bij 1 mV — hetzelfde circuit is nauwkeurig bij volledige belasting en onbruikbaar bij 10% belasting.
- Kelvin-sensing is verplichtboven een paar ampère; het delen van force- en sense-sporen voegt koperweerstand en thermische EMF toe aan de meting.
1. Hoe shuntmeting werkt
Een shunt is een weerstand met een lage waarde en een lage TCR die in het stroompad is geplaatst. De spanning erover wordt versterkt door een stroommeetversterker en gedigitaliseerd door een ADC. Omdat de weerstand in serie staat met de belasting, dissipeert hij vermogen; omdat de spanning klein is, is elke microvolt offset en elke graad temperatuurgradiënt van belang.
2. De shuntwaarde kiezen
| Shunt bij 10 A | Spanningsval bij volle schaal | Vermogen | Offsetfout (25 µV) |
|---|---|---|---|
| 0.5 mΩ | 5 mV | 50 mW | 0.50% |
| 1 mΩ | 10 mV | 100 mW | 0.25% |
| 2 mΩ | 20 mV | 200 mW | 0.13% |
| 5 mΩ | 50 mV | 500 mW | 0.05% |
Resolutie is de andere helft van de keuze. Met een gain van 100 en een 12-bit, 3.3 V ADC wordt een signaal van 10 mV bij volle schaal 1 V, en één LSB is 0.8 mV — ongeveer 0.08% van volle schaal. Bij 1 mV volle schaal ziet dezelfde ADC 0.1 V en slechts ongeveer 2.4 LSB per millivolt, dus de digitale resolutie komt bovenop de analoge fout. Kies de shunt zo dat het signaal bij de minimale stroom die voor u relevant is, meerdere LSB's is, niet één.
De afweging is zichtbaar in één tabel: verdubbeling van de weerstand halveert de offsetfout en verdubbelt het vermogen. Voor een rail van 10 A is 1 mΩ een gangbaar compromis; voor een rail van 1 A is 10–50 mΩ geschikter, omdat de offsetfout bij 1 mΩ 2.5% zou zijn.
3. Vermogen, temperatuur en TCR
Vermogen is I²R, dus het stijgt met het kwadraat van de stroom. Een shunt van 1 mΩ bij 10 A dissipeert 0.1 W; bij 20 A dissipeert deze 0.4 W in hetzelfde onderdeel. Gebruik de deratingcurve: een onderdeel van 0.25 W bij 70% derating is geschikt voor ongeveer 0.175 W, wat 10 A dekt maar niet 15 A.
Temperatuur beïnvloedt de meting op twee manieren. Ten eerste verandert de eigen TCR van de weerstand zijn waarde: 50 ppm/°C over een temperatuurstijging van 50 °C is 0.25%, wat vergelijkbaar is met de offset van de versterker. Ten tweede creëert de temperatuurgradiënt over de shunt en zijn soldeerverbindingen een thermoelektrische spanning — enkele microvolts per °C voor gangbare metaalcombinaties, wat bij 5 °C al 15 µV is.
Kies een onderdeel met lage TCR (25–50 ppm/°C), voorzie het van koperareaal en houd het uit de buurt van warmtebronnen. Een vierterminalweerstand (Kelvin) verwijdert de weerstand van de aansluitdraden, maar niet de thermische EMF; lay-out en symmetrie compenseren dat.
4. Behuizing, koper en thermisch ontwerp
Een shunt is een vermogensweerstand, en de behuizing bepaalt het thermische pad. Kleine chipweerstanden (0805, 1206) zijn prima voor tientallen milliwatt; boven een paar honderd milliwatt gebruikt u een 2512, een 4-terminal onderdeel of een metaalstrip-shunt met een apart thermisch pad. Het koper rond de pads maakt deel uit van de koelplaat, en de derating in de datasheet gaat uit van een specifiek padoppervlak.
Plaats de shunt in het stroompad waar het koper breed is, niet op een dunne baan die weerstand en warmte toevoegt. Houd de meetsporen buiten dat koper en houd de shunt uit de buurt van de eigen warmte van de versterker. Een onderdeel van 0,1 W met een 4-terminal constructie is een ander thermisch ontwerp dan een 2-terminal chip met dezelfde waarde.
5. Een tweede werkpunt: 2 A, 10 mΩ
Voor een 2 A-rail geeft een shunt van 10 mΩ 20 mV en 40 mW. Dezelfde offset van 25 µV is 0,125% van de volledige schaal, en de TCR-term over 50 °C is 0,25% — de shunt, niet de versterker, is nu de dominante fout. De les is dat de shuntwaarde moet worden gekozen op basis van het nauwkeurigheidsdoel bij de minimale stroom, niet alleen op basis van het vermogensbudget.
6. Kelvin-sensing en layout
Kelvin-sensing betekent dat de force-stroom en de sense-spanning aparte aansluitingen gebruiken. Het force-pad voert ampères en heeft milliohms aan koper en soldeer; het sense-pad voert microampères en mag alleen het weerstandselement zien. Bij een 4-terminal shunt is dit ingebouwd; bij een 2-terminal onderdeel moet dit op de PCB worden gedaan.
Teken de shunt op het schema als een symbool met vier aansluitingen, zodat de twee meetdraden visueel gescheiden zijn van het stroompad. Die kleine conventie voorkomt de meest voorkomende lay-outfout: een meetspoor dat een paar millimeter verderop stilletjes weer bij het vermogenskoper aansluit.
- Leid de meetsporen vanaf de binnenranden van de pads, niet vanaf de uiteinden van het stroompad.
- Houd de twee meetsporen symmetrisch en dicht bij elkaar, zodat ze dezelfde thermische gradiënt oppikken.
- Leid de meetsporen niet onder de shunt of door het vermogenskoper.
- Gebruik een differentieel paar naar de versterker, met het filter dicht bij de pinnen van de versterker.
7. Foutbudget: waar de nauwkeurigheid naartoe gaat
Een precisie-stroommeetversterker zoals de INA240 specificeert een offset van ±25 µV, een versterkingsfout van 0.20%, een versterkingsdrift van 2.5 ppm/°C, een offsetdrift van 250 nV/°C en een DC-CMRR van 132 dB. Deze getallen zijn alleen nuttig wanneer ze worden omgerekend naar fouten bij de volle-schaalspanning over de shunt.
| Foutbron | Waarde bij 10 A, 1 mΩ | Aandeel |
|---|---|---|
| Amplifier offset (25 µV) | 0.25% | Largest single term |
| Gain error (0.20%) | 0.20% | Fixed |
| Offset drift (250 nV/°C × 50 °C) | 0.125% | Temperature |
| Gain drift (2.5 ppm/°C × 50 °C) | 0.013% | Small |
| Shunt TCR (50 ppm/°C × 50 °C) | 0.25% | Temperature |
| Thermal EMF (3 µV/°C × 5 °C) | 0.15% | Layout |
De tabel vermeldt absolute waarden; hoe je ze combineert, hangt af van of de fouten onafhankelijk zijn. RSS is de gebruikelijke aanname voor willekeurige termen, terwijl offset en versterkingsfout vaak als worst-case worden behandeld voor een conservatief budget. Hoe dan ook, de rangorde is dezelfde: offset en de TCR van de shunt domineren bij 10 mV volle schaal.
De wortel uit de som van de kwadraten van die termen is ongeveer0.45%bij 10 A. Bij 1 A is dezelfde keten ongeveer4.5%, omdat de offsettermen niet met de stroom meeschalen. Als de toepassing 1% bij 1 A nodig heeft, moet de shunt groter zijn, de offset van de versterker lager, of de meting moet op het werkpunt worden gekalibreerd.
8. High-side of low-side?
High-side sensing plaatst de shunt tussen de voeding en de belasting. Het houdt de aarde van de belasting intact en detecteert een kortsluiting naar aarde, maar de versterker moet de volledige common-mode-spanning aankunnen — het bereik van −4 V tot +80 V van de INA240 is hiervoor ontworpen. Low-side sensing plaatst de shunt tussen de belasting en aarde, zodat de versterker een kleine common-mode-spanning ziet en een goedkoper onderdeel kan gebruiken; de prijs is een opgetilde aarde en het verlies van aardfoutdetectie.
In motor drives heeft high-side- of in-line sensing de voorkeur omdat de fasestroom ongeacht de PWM-status moet worden gemeten. In accupakketten en laagspanningsrails is low-side vaak voldoende.
9. Versterkerselectie
Vier specificaties zijn belangrijker dan de rest:
- Offset en offsetdrift— bepalen de nauwkeurigheid bij lage stroom.
- Versterkingsfout en drift— bepalen de nauwkeurigheid bij volledige schaal.
- Common-modebereik en CMRR— bepaalt of het onderdeel de rail en de PWM-flank overleeft.
- Bandbreedte en PWM-onderdrukking— bepaalt of de stroomgolfvorm bruikbaar is in een schakelomvormer.
Kies voor PWM-toepassingen een versterker met verbeterde PWM-onderdrukking in plaats van alleen een hoge bandbreedte; de schakelflank koppelt via de shunt en kan een gewone versterker verzadigen. Voor batterij- of DC-belastingen is een onderdeel met lagere bandbreedte en goede DC-nauwkeurigheid meestal beter.
10. Bidirectionele en schakelstromen
Bij het laden en ontladen van de batterij, motorregeneratie en H-brug-uitgangen keert de stroom allemaal om. Een unidirectionele versterker klipt bij nul; gebruik een bidirectionele component met een referentie op halve voedingsspanning, of een versterker waarvan de uitgang gecentreerd is op VREF/2. De shunt zelf is symmetrisch, dus de meetketen, niet de weerstand, bepaalt de mogelijkheid om de stroomrichting te meten.
In een schakelende converter ziet de shunt de PWM-rimpel bovenop de gemiddelde stroom. De bandbreedte van de versterker moet hoog genoeg zijn om de rimpel weer te geven als u die nodig hebt, en laag genoeg om de schakelflank niet te versterken als u die niet nodig hebt. Veel ontwerpen voegen een RC-filter toe aan de ingang van de versterker; de weerstanden van het filter moeten klein genoeg zijn om de shunt niet te belasten en op beide takken gelijk zijn om de CMRR te behouden.
11. Filteren, bandbreedte en ruis
Het signaal bij volledige schaal is 10–50 mV, dus ruis speelt een rol. Een differentieel RC-filter met een afsnijfrequentie rond 1/10 van de schakelfrequentie verwijdert de flank zonder het gemiddelde te vervormen. Houd de twee filterweerstanden gelijk en plaats de condensator dicht bij de pinnen van de versterker; ongelijkheid zet common-mode-ruis om in een differentiële fout.
Controleer de ingangsbiasstroom van de versterker via de filterweerstanden: 1 µA door 1 kΩ is 1 mV, wat 10% is van een signaal van 10 mV. Kies voor hoogimpedante filters een versterker met een lage biasstroom, of verlaag de weerstandswaarden.
12. Kalibratie en verificatie
Zelfs een ontwerp met 0,45% heeft baat bij een tweepuntskalibratie: nulstroom en een bekende volle-schaalstroom, beide bij de bedrijfstemperatuur. Sla de versterkings- en offsetcorrectie op in de firmware. Een eenpuntkalibratie bij kamertemperatuur laat de TCR- en drifttermen ongecorrigeerd.
Een gekalibreerde shunt en een gekalibreerde meter zijn twee verschillende dingen; verifieer beide, anders wordt de referentie de grootste fout in de keten.
Verifieer bij 10%, 50% en 100% belasting ten opzichte van een gekalibreerde meter, en herhaal dit bij de temperatuurextremen. Het punt bij 10% is waar offset domineert, en het is het punt dat het vaakst wordt overgeslagen.
13. Wie geen shunt zou moeten gebruiken
- Zeer hoge stromen (honderden ampères).Het vermogensverlies wordt onaanvaardbaar; gebruik een Hall-sensor of een stroomtransformator.
- Geïsoleerde of hoogspanningsrails.Een shunt vereist een geïsoleerde versterker of digitale isolator; een Hall-sensor kan eenvoudiger zijn.
- Situaties waarin geen ruimte is voor een spanningsval.Een spanningsval van 50 mV is 1% van een 5 V-rail; op een 1.2 V-core-rail is dat 4%.
- Metingen die een kortsluiting moeten overleven.De shunt en versterker moeten worden beschermd; een shunt alleen is geen fouttolerante sensor.
14. Vijf fouten
1. De shunt alleen dimensioneren voor vollast.De nauwkeurigheid bij 10% belasting is meestal slechter dan bij 100%, vaak met een factor tien.
2. TCR negeren.Een component van 100 ppm/°C drift over 60 °C met 0.6% — meer dan de versterkingsfout van de versterker.
3. Force- en sense-sporen delen.Koper en soldeer voegen een weerstand toe die met de temperatuur verandert.
4. De shunt naast een heet component plaatsen.De thermische gradiënt creëert EMF en verandert de TCR.
5. Het common-modebereik vergeten.Een 5 V-versterker op een 48 V-rail overleeft de eerste schakelgebeurtenis niet.
15. Checklist
- Volleschaalstroom en de minimumstroom die nauwkeurig moet zijn.
- Shuntwaarde, spanningsval en vermogen op beide punten.
- Vermogensrating met derating bij de maximale omgevingstemperatuur.
- TCR en thermische EMF van het gekozen onderdeel.
- Offset van de versterker, versterkingsfout en drift bij de bedrijfstemperatuur.
- Common-modebereik en CMRR voor de rail en het schakelknooppunt.
- Bandbreedte en PWM-onderdrukking als de belasting schakelt.
- Kelvin-layout en plaatsing van het filter.
- Calibratieplan: één punt of twee, en bij welke temperatuur.
- Verificatie: vergelijk met een gekalibreerde meter bij 10%, 50% en 100% belasting.
FAQ
Kan ik de TCR van de shunt wegcalibreren?
Alleen bij de kalibratietemperatuur. Een tweepuntskalibratie verwijdert offset en gain, maar de drift tussen de kalibratiepunten blijft; een temperatuursensor en een correctietabel zijn het robuuste antwoord voor producten voor een breed temperatuurbereik.
Moet de shunt vóór of na het filter staan?
De shunt blijft in het stroompad; het RC-filter komt tussen de sense-aansluitingen van de shunt en de ingangen van de versterker. Zet het filter niet in het force-pad.
Hoe meet ik 1 A nauwkeurig met een shunt van 1 mΩ?
Een signaal van 1 mV wordt gedomineerd door offset. Gebruik een grotere shunt (10–50 mΩ), een nuldriftversterker, of kalibreer bij 1 A; anders bedraagt de fout enkele procenten.
Met welke shuntwaarde moet ik beginnen?
Kies een spanningsval bij volledige schaal van 10–50 mV. Voor 10 A betekent dat 1–5 mΩ; voor 1 A, 10–50 mΩ. Controleer vervolgens het vermogen en de offsetfout bij uw minimale stroom.
Waarom is mijn stroommeting onjuist bij lage stromen?
Offset van de versterker. Een offset van 25 µV is 0.25% bij 10 mV maar 2.5% bij 1 mV; de fout is vast in volts, dus het percentage groeit naarmate de stroom daalt.
Heb ik een vierpunts-shunt nodig?
Boven een paar ampère: ja, of een zorgvuldige Kelvin-layout op een tweepolig onderdeel. De meetsporen mogen niet de belastingsstroom voeren.
Kan ik een shunt op een 48 V-rail gebruiken?
Ja, met een versterker die voor die common-mode spanning is gespecificeerd. De INA240-familie dekt bijvoorbeeld −4 V tot 80 V; een versterker die alleen 5 V aankan, niet.
Hoe kan ik thermische EMF verminderen?
Houd de twee meetjuncties op dezelfde temperatuur, gebruik symmetrisch koper en plaats de shunt niet in de buurt van warmtebronnen. Een chopper-gestabiliseerde versterker verwijdert ook laagfrequente offsetdrift.
Woordenlijst
- Shunt
- Een weerstand met een lage waarde die wordt gebruikt om stroom om te zetten in een meetbare spanning.
- Kelvin-meting
- Vierdraadsmeting waarbij de stroomvoerende en meetaansluitingen van elkaar worden gescheiden.
- TCR
- Temperatuurcoëfficiënt van de weerstand, in ppm/°C.
- Thermische EMF
- Spanning gegenereerd door een temperatuurgradiënt over ongelijksoortige metalen.
- CMRR
- Common-mode-onderdrukkingsverhouding; hoe goed de versterker de railspanning negeert.
Bronnen
- Texas Instruments INA240-datasheet— ±25 µV offset, 0.20% versterkingsfout, 132 dB CMRR, −4 V tot 80 V common-mode.
- Texas Instruments, Laagdriftige in-line motorstroommetingen met PWM-onderdrukking (SBOA160)— in-line meting en PWM-onderdrukking.
- Datasheet van shuntweerstand voor TCR, vermogensderating en thermische EMF van het specifieke onderdeel.
Shunts en stroommeetversterkers selecteren?
Blader door onzeweerstandslijnenversterkerlijn, of stuur het stroombereik, de railspanning en het nauwkeurigheidsdoel voor een onderdeeladvies.