เวียระบายความร้อนและพื้นที่ทองแดง: การระบายความร้อนให้ชิ้นส่วนกำลัง

Thermal Vias and Copper Area: Keeping Power Parts Cool

คำตอบสั้น ๆ

ความร้อนออกจากอุปกรณ์กำลังผ่านห่วงโซ่: ดาย → แพ็กเกจ → แผ่นระบายความร้อน → ทองแดง → อากาศ ทองแดงและไวอาเป็นส่วนหนึ่งของความต้านทานความร้อน ไม่ใช่เพียงอุปกรณ์เสริม ไวอาเคลือบขนาด 0.3 mm ที่ผ่านแผ่นวงจรหนา 1.6 mm มีค่าประมาณ190 K/Wเมื่อพิจารณาเพียงลำพัง; อาร์เรย์ 3 × 3 ทำให้ค่านี้เหลือประมาณ21 K/W. พื้นที่ทองแดงจะกระจายความร้อนเข้าสู่แผ่นวงจร: ไม่กี่ตารางเซนติเมตรสามารถขยับ θJAจาก 60 K/W เป็น 40 K/W ซึ่งมักเป็นความแตกต่างระหว่างรอยต่อที่ 110 °C กับ 150 °C

ข้อสรุปสำคัญสำหรับผู้บริหาร

  • θJAเป็นคุณสมบัติของบอร์ด ไม่ใช่ค่าคงที่ของแพ็กเกจแพ็กเกจเดียวกันอาจมีค่า 40 K/W บนทองแดง 4 ชั้น และ 80 K/W บนบอร์ด 2 ชั้นที่ไม่มี copper pour
  • Via คือตัวต้านทานที่ต่อขนานกันvia ขนาด 0.3 mm เก้าตัวให้ค่าประมาณ 21 K/W; สี่ตัวให้ค่าประมาณ 48 K/W จำนวนมีผลมากกว่าเส้นผ่านศูนย์กลาง
  • พื้นที่ทองแดงยิ่งเพิ่มผลที่ได้ยิ่งลดลงตารางเซนติเมตรแรกให้ผลมากที่สุด; เมื่อเกินประมาณ 6–9 cm² การปรับปรุงมีน้อย และควรใช้พื้นที่บอร์ดไปกับอย่างอื่นจะดีกว่า
  • ช่องว่างในบัดกรีคือความต้านทานความร้อนช่องว่าง 20% ใต้ thermal pad อาจทำให้อุณหภูมิรอยต่อสูงขึ้น 10–20 °C ที่ 2 W

1. เส้นทางความร้อนและแบบจำลอง

การออกแบบเชิงความร้อนคือเครือข่ายตัวต้านทาน: กำลังไฟฟ้าไหลจากจุดต่อ (junction) ไปยังสภาพแวดล้อมผ่านความต้านทานความร้อนหลายตัวต่ออนุกรมกัน ความต้านทานความร้อนจากจุดต่อถึงเคส (junction-to-case) อยู่ในเอกสารข้อมูล (datasheet); ความต้านทานจากเคสถึงบอร์ด (case-to-board) และจากบอร์ดถึงสภาพแวดล้อม (board-to-ambient) ขึ้นอยู่กับเลย์เอาต์ของคุณ นั่นคือเหตุผลว่าทำไม θJAถูกอ้างอิงว่า “บนบอร์ด JEDEC” และเป็นเหตุผลว่าทำไมตัวเลขจึงเปลี่ยนทันทีเมื่อคุณใช้พื้นที่ทองแดง การไหลเวียนอากาศ หรือกล่อง (enclosure) ที่แตกต่างออกไป; ให้ถือเป็นจุดเริ่มต้น ไม่ใช่สิ่งรับประกัน

แบบจำลองนี้ง่ายพอที่จะใช้บนกระดาษเช็ดปาก:TJ= TA+ P × θJA. สำหรับอุปกรณ์ 2 W ในกล่อง (enclosure) ที่ 50 °C, θJAของ 30 K/W ให้ 110 °C และ 60 K/W ให้ 170 °C — ความแตกต่างระหว่างการออกแบบที่ใช้งานได้กับการออกแบบที่ล้มเหลว

2. วีอาสามารถนำความร้อนได้เท่าใด?

วีอาเจาะทะลุที่ชุบโลหะเป็นท่อทองแดง ความต้านทานความร้อนของมันคือR = L / (k × A), โดย L คือความหนาของแผงวงจร k คือค่าการนำความร้อนของทองแดง (ประมาณ 385 W/m·K) และ A คือพื้นที่หน้าตัดของชั้นชุบ สำหรับการเจาะ 0.3 mm ชุบ 25 µm และแผงวงจรหนา 1.6 mm วงแหวนมีพื้นที่ประมาณ 0.0216 mm² ซึ่งให้ค่าประมาณ190 K/Wต่อวีอา

อาร์เรย์ via (0.3 mm, 25 µm, บอร์ด 1.6 mm) R โดยประมาณ ความคิดเห็น
1 via 190 K/W Barely useful alone
4 vias 48 K/W Small power pads
9 vias (3 × 3) 21 K/W Typical thermal pad
16 vias (4 × 4) 12 K/W High-power pads
Thermal pad with a 3 by 3 via array connecting to inner copper planes
via ทำหน้าที่เป็นตัวต้านทานความร้อนแบบขนาน: เก้าตัวเปลี่ยน 190 K/W ให้เป็นประมาณ 21 K/W แต่เฉพาะเมื่อเชื่อมถึงทองแดงทั้งสองด้าน

การวางตำแหน่งสำคัญพอ ๆ กับจำนวน วาง via ไว้ใต้ thermal pad โดยตรง โดยมีระยะพิทช์ประมาณ 1.0–1.2 mm; วงแหวนของ via รอบ pad ให้ผลน้อยกว่าอาร์เรย์ที่อยู่ภายในมาก via ควรลงบนทองแดงเนื้อแน่นที่อีกด้านหนึ่ง หากเป็นไปได้ควรเป็น ground plane และระนาบนั้นควรขยายเกิน pad เพื่อให้ความร้อนแพร่กระจายได้

หาก pad มีขนาดใหญ่ อาร์เรย์ 4 × 4 จะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีกว่ากว่า via เก้าตัวที่กระจายอยู่ทั่วพื้นที่เดียวกัน: ความร้อนเดินทางตามแนวข้างผ่าน pad และจุดศูนย์กลางของ pad คือจุดที่ร้อนที่สุด เก็บ via ชั้นนอกสุดให้อยู่ภายในขอบ pad อย่างน้อยหนึ่งเส้นผ่านศูนย์กลางดอกสว่าน เพื่อไม่ให้บัดกรีซึมออกไป

รายละเอียดสองอย่างเปลี่ยนค่าตัวเลขนี้ ความหนาของการชุบมีความสำคัญมากกว่าขนาดรูเจาะ: 25 µm เป็นมาตรฐาน 35 µm ดีกว่าหากโรงงานแผ่นวงจรเสนอให้ และ via ต้องเชื่อมต่อกับทองแดงทั้งสองด้าน; via ที่ต่อไปยังระนาบซึ่งถูกแยกด้วย thermal relief จะให้ผลได้น้อยกว่าที่ตารางระบุมาก

3. พื้นที่ทองแดงและการกระจายความร้อน

เมื่อความร้อนมาถึงแผ่นวงจร ทองแดงจะกระจายความร้อนออกด้านข้าง ความต้านทานการกระจายจะลดลงเมื่อพื้นที่เพิ่มขึ้น แต่ผลที่ได้จะลดลงเมื่อพื้นที่ใหญ่ขึ้น: ประโยชน์ส่วนใหญ่มากจากพื้นที่สองสามตารางเซนติเมตรแรก ตารางปฏิบัติสำหรับการพาความร้อนตามธรรมชาติบนทองแดง 1 oz (35 µm) มีลักษณะดังนี้:

พื้นที่ทองแดง (ด้านเดียว) θ โดยประมาณJA หมายเหตุ
0.25 cm² 70–80 K/W Minimum pad, no pour
1 cm² 55–65 K/W Small pour
4 cm² 45–50 K/W Typical
9 cm² 38–42 K/W Diminishing returns
9 cm² + 9 vias to a plane 30–35 K/W Best simple case

การเพิ่มระนาบกราวด์บนชั้นด้านในมักมีประสิทธิผลมากกว่าการเพิ่มทองแดงบนผิวหน้า: ระนาบช่วยกระจายความร้อนโดยมีการรบกวนจากเส้นทางเดินสายและชิ้นส่วนน้อยกว่า และเชื่อมต่อผ่านวีอาสใต้แพด บนบอร์ดสี่ชั้น ระนาบมักเป็นชั้นที่สองซึ่งอยู่ใต้ด้านประกอบชิ้นส่วนโดยตรง

ตารางนี้สมมติการพาความร้อนแบบธรรมชาติและบอร์ดในอากาศนิ่ง อากาศแบบบังคับหรือกล่องโลหะจะเปลี่ยนตัวเลข; กล่องพลาสติกแบบปิดผนึกจะทำให้แย่ลง ใช้ตารางเป็นจุดเริ่มต้นและวัดบอร์ดจริง

4. เครือข่ายความต้านทานทั้งหมด

จุดต่อมีเส้นทางความร้อนมากกว่าวีอาเพียงอย่างเดียว ห่วงโซ่ทั่วไปสำหรับอุปกรณ์กำลังบนแพดระบายความร้อนมีลักษณะดังนี้: จากจุดต่อถึงเคส 5 K/W, จากเคสถึงบัดกรี 1 K/W, จากบัดกรีถึงบอร์ด 2 K/W, จากบอร์ดถึงสภาพแวดล้อม 20–40 K/W พจน์สุดท้ายมีอิทธิพลเหนือกว่า ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเลย์เอาต์จึงสำคัญกว่าตัวแพ็กเกจ

องค์ประกอบ ค่าทั่วไป ควบคุมโดย
Junction to case 2–10 K/W Package and die
Case to solder 0.5–2 K/W Paste, voiding
Solder to board 1–3 K/W Pad, vias
Board to ambient 20–60 K/W Copper area, airflow, enclosure

บทเรียนคือเลขคณิต: การปรับปรุงพจน์ 2 K/W เป็นเรื่องดี แต่การปรับปรุงพจน์ 40 K/W ต่างหากที่เปลี่ยนอุณหภูมิรอยต่อ จงทุ่มความพยายามกับทองแดงและ via ไม่ใช่กับ thermal paste ที่ดีกว่า

5. ตัวอย่างการคำนวณ: เรกูเลเตอร์ 2 W ในกล่อง 50 °C

สมมติสวิตชิ่งเรกูเลเตอร์ที่กระจายกำลัง 2 W ในตู้ปิด 50 °C โดยมีขีดจำกัดรอยต่อ 125 °C และเป้าหมายเผื่อระยะ 15 °C ดังนั้นเป้าหมายการออกแบบคือ 110 °C

  • θ ที่อนุญาตJA: (110 − 50) / 2 = 30 K/W.
  • ทองแดงเพียงอย่างเดียว:9 cm² ของทองแดง 1 oz ให้ค่าประมาณ 40 K/W — อุณหภูมิรอยต่อ 130 °C ร้อนเกินไป
  • ทองแดงพร้อม via:9 cm² พร้อมอาร์เรย์ via ขนาด 3 × 3 ไปยังระนาบกราวด์ช่วยลดเส้นทางจากบอร์ดสู่สภาพแวดล้อมลง; ค่า θ รวมJAอยู่ที่ประมาณ 30–35 K/W ซึ่งเป็นไปตามเป้าหมายโดยมีส่วนเผื่อ
  • หากไม่สามารถใช้ via ได้:พื้นที่ทองแดงต้องเพิ่มขึ้น หรือกำลังไฟฟ้าต้องลดลง หรือต้องระบายอากาศในกล่อง enclosure

หากชิ้นส่วนอยู่ใน QFN แทน DPAK กำลัง 2 W เดียวกันอาจต้องใช้อาร์เรย์ 4 × 4 และระนาบที่ใหญ่ขึ้น เพราะแพดเป็นเส้นทางเดียว หากอยู่ใน SOT-23 ขาจะเป็นตัวนำความร้อนหลัก และพื้นที่บอร์ดรอบขามีความสำคัญมากกว่าจำนวน via ใต้ตัวถัง

ตัวอย่างนี้แสดงการตัดสินใจจริง: โดยทั่วไป via มีต้นทุนถูกกว่าพื้นที่บอร์ด อาร์เรย์ 3 × 3 ใช้พื้นที่เพียงไม่กี่ตารางมิลลิเมตร ส่วนทองแดงเพิ่มเติม 4 cm² มีต้นทุนเป็นพื้นที่บอร์ดและความอิสระในการเดินสาย

6. การบัดกรี, voids และอินเทอร์เฟซ

thermal pad จะดีได้เพียงเท่ากับรอยบัดกรีของมันเท่านั้น voids ใต้ thermal pad คือช่องกักอากาศที่เป็นฉนวน; ที่ 2 W void 20% อาจเพิ่มอุณหภูมิ junction ได้ 10–20 °C กฎสองข้อที่ตามมา: ใช้ช่องเปิดสเตนซิลที่คลุมแพดโดยไม่ใช้ครีมบัดกรีมากเกินไป และตรวจสอบโปรไฟล์ reflow เพื่อให้ครีมบัดกรีเปียกแพดแทนที่จะจับตัวเป็นก้อนที่ขอบ

สำหรับแพดขนาดใหญ่ ตารางของครีมบัดกรีที่แยกจุดสามารถลดการเกิด void ได้เมื่อเทียบกับบล็อกทึบหนึ่งบล็อก รูปแบบที่แน่นอนขึ้นอยู่กับสเตนซิลและครีมบัดกรี การตรวจสอบคือการ X-ray ชิ้นงานแรก ไม่ใช่การเดา

7. กฎการจัดวางที่ทำให้ค่าตัวเลขเปลี่ยนจริง

  • เชื่อมต่อ thermal pad เข้ากับเพลน, ไม่ใช่กับคอปเปอร์ pour ที่แยกเดี่ยว เพลนบนชั้นภายในจะกระจายความร้อนไปทั่วทั้งบอร์ด
  • ใช้การเชื่อมต่อแบบ solid สำหรับ thermal pad; thermal relief ใช้สำหรับการบัดกรีด้วยมือ ไม่ใช่สำหรับการกระจายกำลัง
  • วาง via ไว้ภายในแพดด้วยระยะพิทช์ประมาณ 1.0–1.2 mm; ปิดคลุม (tent) หรืออุดรูเหล่านั้นหากมีความเสี่ยงที่ solder จะไหลซึม (wicking)
  • ใช้ทั้งสองด้าน:การเททองแดง (copper pour) ที่ด้านล่างซึ่งเชื่อมต่อด้วย via จะลดความต้านทานการกระจายลงประมาณครึ่งหนึ่ง
  • วางแหล่งความร้อนอื่นให้ห่างออกไปชิ้นส่วน 1 W สองชิ้นที่วางเคียงกันจะอยู่ในสภาพแวดล้อมร่วมกันที่ร้อนกว่าภายในกล่อง

8. ใครบ้างที่ไม่ควรใช้ via ระบายความร้อน

  • แนวกั้นแยกไฟฟ้าแรงสูงvia ที่ผ่านช่องว่างการแยกจะลดระยะ creepage และ clearance; ให้ใช้ส่วนต่อประสานที่เป็นฉนวนแทน
  • บอร์ดแบบงอได้หรือบอร์ดบางบาร์เรลของ via และพื้นที่ทองแดงมีพฤติกรรมแตกต่างกัน; thermal via อาจแตกร้าวเมื่อถูกงอ
  • บอร์ดที่ใช้การบัดกรีแบบ wave soldervia เปิดใน thermal pad จะดูดซับ solder และอาจทำให้รอยต่อบัดกรีขาด solder; ให้อุดหรือปิดคลุม via เหล่านั้น
  • ใช้พลังงานต่ำมากที่ต่ำกว่าประมาณ 0.2 W แพดทองแดงเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอ; การเพิ่มเวียเพิ่มต้นทุนโดยไม่มีประโยชน์

9. กล่องปิดและการไหลของอากาศ

การพาความร้อนตามธรรมชาติให้ค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อนประมาณ 5–10 W/m²·K; การบังคับอากาศให้ถึง 25–100 W/m²·K ตัวคูณห้าถึงสิบนี้เป็นเหตุผลว่าทำไมบอร์ดเดียวกันจึงทำงานเย็นกว่ามากเมื่อมีพัดลม และทำไมกล่องพลาสติกปิดผนึกจึงเป็นกรณีที่แย่ที่สุด กล่องโลหะช่วยได้เฉพาะเมื่อบอร์ดเชื่อมต่อทางความร้อนกับกล่องเท่านั้น; มิฉะนั้นอากาศภายในกล่องจะร้อนขึ้นและค่าอุณหภูมิแวดล้อมจะสูงขึ้น

ประเมินการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิภายในกล่องก่อนเลือกทองแดง บอร์ด 2 W ในกล่องพลาสติกปิดผนึก 0.5 L สามารถทำให้อากาศภายในสูงขึ้น 15–25 °C เหนืออุณหภูมิห้อง; การเพิ่มขึ้นนี้จะถูกบวกเข้ากับอุณหภูมิแวดล้อมในการคำนวณทุกครั้ง ช่องระบายอากาศ โครงโลหะ หรือแผ่นระบายความร้อนไปยังตัวเครื่องคือวิธีแก้ไขตามปกติ

10. แพดของแพ็กเกจ: แต่ละอันให้อะไรกับคุณ

แพ็กเกจเป็นตัวกำหนดว่าความร้อนจะไปถึงบอร์ดได้มากน้อยเพียงใด SOT-23 ไม่มี thermal pad และความร้อนส่วนใหญ่ระบายออกทางขา; SOIC-8 ที่มี exposed pad, DPAK หรือ QFN มี pad เฉพาะที่สามารถบัดกรีลงบนทองแดงและ via ได้ นั่นคือเหตุผลที่ die เดียวกันใน QFN สามารถทำงานเย็นกว่าในแพ็กเกจแบบมีขาเล็ก ๆ ได้ 20–30 °C

สำหรับแพ็กเกจแบบมีขาที่ไม่มี pad, lead frame คือเส้นทาง: เส้นลายทองแดงที่กว้างและสั้นจากขาไปยังทองแดงช่วยได้ และ via ใต้ตัวถังไม่ได้ช่วยอะไร สำหรับ QFN, pad คือเส้นทาง และ via array ใต้ pad คือหัวใจของการออกแบบ จับคู่ความพยายามให้เหมาะสมกับแพ็กเกจ ไม่ใช่กับเช็กลิสต์ทั่วไป

11. การวัดอุณหภูมิ junction จริง

เทอร์โมคัปเปิลที่ติดกาวไว้กับตัวถังแพ็กเกจให้ค่าอุณหภูมิตัวถัง ไม่ใช่อุณหภูมิ junction แปลงโดยใช้ θ จาก datasheetJC: TJ≈ TC+ P × θJC. กล้องถ่ายภาพความร้อนให้ค่าเคสเดียวกันแต่เร็วกว่า และแสดงว่าทองแดงกระจายความร้อนได้สม่ำเสมอหรือไม่

รันบอร์ดที่โหลดเต็มจนอุณหภูมิคงที่ — ห้าถึงสิบนาทีเป็นค่าปกติสำหรับบอร์ดขนาดเล็ก — และวัดที่อุณหภูมิแวดล้อมสูงสุดที่คุณคาดไว้ การวัดที่ 25 °C ในอากาศเปิดบอกอะไรได้น้อยมากเกี่ยวกับกล่องปิดที่ 50 °C

12. ข้อผิดพลาดห้าประการ

1. การใช้ θ จากเอกสารข้อมูลJAราวกับว่ามันเป็นบอร์ดของคุณบอร์ด JEDEC ไม่ใช่เลย์เอาต์ของคุณ

2. ไวอาเพียงหนึ่งหรือสองตัวใต้แพดจ่ายไฟที่ 190 K/W ต่อตัว นั่นไม่ใช่เส้นทางความร้อน

3. ไวอาเข้าสู่เพลนทองแดงแบบแยกโดดความร้อนไม่มีที่ให้กระจาย

4. เทอร์มัลรีลีฟบนแพดระบายความร้อนซี่ (spokes) เป็นคอขวด

5. การละเลยการเกิดโพรง (voiding)โปรโตไทป์แรกใช้งานได้; บอร์ดการผลิตที่ใช้สเตนซิลต่างกันกลับใช้ไม่ได้ ตรวจ X-ray ชิ้นงานแรก ๆ และตรวจเปอร์เซ็นต์โพรง ไม่ใช่แค่การมีอยู่ของตะกั่วบัดกรี

13. รายการตรวจสอบ

  • การกระจายกำลังไฟฟ้าและอุณหภูมิแวดล้อมสูงสุด รวมถึงการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิภายในกล่องปิด
  • ขีดจำกัดของ junction และระยะเผื่อที่คุณต้องการ
  • θ ที่อนุญาตJAจาก TJ= TA+ P × θJA.
  • พื้นที่ทองแดงทั้งสองด้านและการเชื่อมต่อกับระนาบ
  • จำนวน via, การเจาะ, การชุบ และระยะพิทช์
  • การเชื่อมต่อ via กับระนาบบนชั้นใน
  • รูปแบบครีมบัดกรีและโพรงที่คาดว่าจะเกิดขึ้น
  • แหล่งความร้อนข้างเคียง
  • ข้อจำกัดด้าน isolation, flex หรือ wave-solder
  • การตรวจสอบ: ใช้เทอร์โมคัปเปิลหรือกล้องถ่ายภาพความร้อนบนบอร์ดจริงที่โหลดเต็ม

FAQ

จะรู้ได้อย่างไรว่าทองแดงมีผลอะไรจริง

วัดอุณหภูมิเคสโดยมีและไม่มี copper pour หรือใช้กล้องถ่ายภาพความร้อนเพื่อดูเส้นไอโซเทอร์ม หากทองแดงไม่ได้ช่วยกระจายความร้อน ความชันของอุณหภูมิจะสูงชันรอบแพ็กเกจ

จำเป็นต้องใช้ via หรือไม่หากแพดอยู่บนทองแดงชั้นล่าง

ไม่ใช่ หากอุปกรณ์ถูกติดตั้งที่ด้านล่างและทองแดงสัมผัสกับอากาศ อาร์เรย์ via ใช้สำหรับย้ายความร้อนจากแพดด้านบนไปยังทองแดงชั้นในหรือด้านล่าง

กล้องถ่ายภาพความร้อนแม่นยำพอหรือไม่

สำหรับการเปรียบเทียบแบบสัมพัทธ์และการหาจุดร้อน ใช่ สำหรับอุณหภูมิรอยต่อแบบสัมบูรณ์ ให้ใช้อุณหภูมิเคสและ θJC, และคำนึงถึงการตั้งค่าค่าการแผ่รังสีของกล้อง

ฉันควรใช้ครีมนำความร้อนหรือแพดระหว่างบอร์ดกับกล่องหรือไม่

หากบอร์ดสัมผัสกับกล่อง วัสดุอุดช่องว่างหรือแพดจะช่วยได้ หากไม่สัมผัส ส่วนต่อประสานจะไม่มีผล การสัมผัสเชิงกลและแรงกดมีความสำคัญพอ ๆ กับวัสดุ

ต้องใช้ via กี่ตัวใต้ thermal pad?

อาร์เรย์ 3 × 3 เป็นจุดเริ่มต้นทั่วไปสำหรับกำลังไม่กี่วัตต์; 4 × 4 สำหรับกำลังที่สูงขึ้น จำนวนมีความสำคัญมากกว่าเส้นผ่านศูนย์กลาง และ via ต้องไปถึงระนาบทองแดงทั้งสองด้าน

ทองแดง 2 oz คุ้มหรือไม่?

สำหรับกระแสสูงหรือการระบายความร้อนสูง ใช่: ความต้านทานการกระจายความร้อนลดลงโดยประมาณตามความหนา สำหรับชิ้นส่วน 2 W ที่มีอาร์เรย์ via ที่ดี โดยปกติ 1 oz ก็เพียงพอ

ใช้ thermal pad เป็นฮีตซิงก์โดยไม่มี via ได้หรือไม่?

เฉพาะกำลังต่ำเท่านั้น หากไม่มี via ความร้อนจะอยู่บนทองแดงชั้นบน; ชั้นอื่น ๆ ของบอร์ดไม่ช่วย

ทำไมอุณหภูมิรอยต่อของฉันจึงสูงกว่าที่คำนวณไว้?

สาเหตุที่พบบ่อยคือโพรง/ช่องว่าง (voids), การเททองแดงแบบแยกโดด (isolated pour), thermal reliefs หรืออุณหภูมิแวดล้อมเฉพาะจุดที่ร้อนกว่าที่สมมติไว้ ให้วัดที่บอร์ดจริง ไม่ใช่วัดจาก datasheet

เทอร์มอลเวีย (thermal vias) ลดการแยกทางไฟฟ้าหรือไม่?

ใช่ หากมันพาดผ่านแนวกั้นการแยกทางไฟฟ้า ให้หลีกเลี่ยงไม่ให้เวียอยู่ในแนวกั้น หรือใช้อินเทอร์เฟซที่เป็นฉนวน

อภิธานศัพท์

θJA
ความต้านทานความร้อนจากรอยต่อถึงสภาพแวดล้อม หน่วยเป็น K/W
เวียระบายความร้อน
รูทะลุชุบโลหะที่ใช้ในการนำความร้อนระหว่างชั้นทองแดง
ความต้านทานการกระจายความร้อน
ความต้านทานต่อการไหลของความร้อนในแนวข้างผ่านทองแดง
โพรง
ฟองอากาศในรอยต่อบัดกรี; ฉนวนความร้อน
เทอร์มอลรีลีฟ
ซี่ที่ชะลอการไหลของความร้อน ใช้เพื่อให้การบัดกรีด้วยมือทำได้ง่ายขึ้น

แหล่งข้อมูล

กำลังออกแบบเพาเวอร์สเตจที่ต้องรักษาความเย็นอยู่หรือไม่

เรียกดูการจัดการพลังงานและMOSFETไลน์ หรือส่งเงื่อนไขการระบายความร้อนและกล่องหุ้มเพื่อขอคำแนะนำ

เรียกดูชิ้นส่วนที่มีในสต็อก  ·  ส่ง BOM ของคุณ

Check stock by part number

Turn this insight into a sourcing decision.

Need pricing or a drop-in alternative? Submit a BOM / RFQ or talk to our team.